Testresultaten:GGO'S IN ONZE VOEDING
 
Nieuws
Contact
Woordenlijst
FAQ
Standpunten
Testresultaten
Links
 
Europa versus Uncle Sam
Sinds 1997 ressorteren ggo's en voedings-middelen die zijn afgeleid van ggo's onder een nieuwe Europese kaderwetgeving met betrekking tot zgn. Novel Foods, d.w.z. voedingsmiddelen waaraan iets nieuws is toegevoegd. Dat alles neemt niet weg dat sinds 1998, onder druk van de publieke opinie in enkele EU-landen een de facto moratorium bestaat waarbij elke verdere toelating van ggo's in de EU onderworpen werd aan de invoering van een betere regel-geving met betrekking tot de traceerbaar-heid en de etikettering ervan.
In 2001 heeft de EU effectief een nieuwe richtlijn uitgevaardigd, die van kracht werd op 17 oktober jl. Voor elke nieuwe toela-ting schrijft deze onder meer een stap-voor-stap goedkeuring voor. Per etappe is een dossier vereist met een evaluatie van de ri-sico's voor de gezondheid van de mens en voor het leefmilieu. De voorgestelde sys-temen van etikettering en traceerbaarheid blijven echter in het stadium van voorstel.
Tegelijk staat de Europese Commissie on-der zware druk, met name vanwege de Ve-renigde Staten en de biotechnologische in-dustrie, om het moratorium op te heffen en om niet toe te geven aan de eisen voor een steeds strengere regelgeving.

Zichtbare en onzichtbare ggo's
In veel gevallen bevatten producten die ge-heel of gedeeltelijk op basis van ggo's zijn vervaardigd sporen van de transgene grond-stoffen in de vorm van DNA of eiwitten. Het is echter eveneens mogelijk dat een product geen sporen van de transgene grondstof meer bevat. Dat geldt met name voor derivaten van ggo's zoals soja- en maïsolie van transgene gewassen.
De wetgeving van 1997 schreef onder meer voor dat de aanwezigheid van DNA of eiwit van ggo's in een voedingsmiddel op het etiket moet worden vermeld. Maar aange-zien de aanwezigheid van minieme hoe-veelheden ggo's kan wijzen op een (on-vrijwillige) verontreiniging met ggo's van conventionele voedingsmiddelen, werd daar in 2000 een wijziging in aangebracht: de vermelding werd voortaan pas verplicht bij aanwezigheid van meer dan 1 % van een genetisch gemodificeerd bestanddeel. Intus-sen werd een nieuw voorstel ingediend om dat percentage te verlagen tot 0,5 %.
Bij controle volstaat het dus niet meer de aanwezigheid van ggo's na te gaan, voortaan moet ook de hoeveelheid worden bepaald.
Een ander wetsvoorstel werd ingediend met de eis dat voortaan ook op derivaten die geen ggo-sporen meer bevatten het gebruik ervan zou worden vermeld.