BBL-PLATFORMTEKST OVER GENETISCH GEWIJZIGDE ORGANISMEN

We stellen dus vast dat de wijze waarop de GGO’s ingevoerd worden een uiting zijn van een groot democratisch deficit. Op zulk een gevoelig terrein, de kern van het leven zelf, is men begonnen ons grotendeels onbekende risico’s op te dringen, nu (onze voedselketen) en in een verre toekomst, nu iedereen de mond vol heeft van ‘duurzame ontwikkeling’ en ‘participatie’. De gewone burger en consument worden bewust erbuiten gehouden, zij worden eerder gedesinformeerd, zonder dat zelfs de hypothetische voordelen van de GGO’s duidelijk zijn aangetoond. Men heeft de lessen van het verwerpen van kernenergie blijkbaar niet geleerd.

Tegenover deze massale commercialisering van het leven, tegenover het opdringen van onbekende risico’s voor mens en milieu zonder overtuigende voordelen, tegenover het negeren van de mening van de geïnteresseerde burger over de introductie van GGO’s in ons eten en in het milieu, stelt BBL:

1. Een Breed Maatschappelijk debat (BMD):
Een parlementaire democratie leeft als maatschappelijke keuzes ruim door de civiele maatschappij voorbereid, bekrachtigd en ondersteund worden. Openbaarheid, betrokkenheid van ruime lagen van de bevolking en doorzichtigheid van de besluitvorming zijn het beste tegengif tegen eenzijdige binnenkamerse beleidsbeïnvloeding door machtige privé-belangenlobby’s. Een publiek debat moet goed gestructureerd en gedocumenteerd zijn. Wetenschappers moeten een maximale inbreng hebben. Een Technologie Aspecten Onderzoek (TAO), dat ook de socio-economische kant in zijn analyse opneemt kan een noodzakelijke interdisciplinaire input verzekeren. Uiteindelijk zal het Parlement de ethische keuzes – welke collectieve risico’s zijn aanvaardbaar voor welke mogelijke voordelen- van de geïnformeerde burger omzetten in een stringent wettelijk kader. In binnen- en buitenland wordt al met vele complementaire modellen van participatieve democratie ervaring opgedaan.

2. Een strikte toepassing van het voorzorgsbeginsel
dat prijkt in talloze wetteksten, Europese en internationale overeenkomsten op de vraag van de al dan niet introductie van GGO’s in open systemen (voedselketen, veldtesten,…). Met andere woorden: omkering van de bewijslast weg van de civiele maatschappij die de mogelijke risico’s voor mens en milieu vooraf zouden moeten bewijzen) naar de promotoren van GGO’s (die de voordelen en beperking van de risico’s eerst openbaar moeten aantonen). Het weze duidelijk dat tijd en middelen moeten beschikbaar zijn om onafhankelijke deskundigheid te garanderen in tegensprekelijke procedures.

3. Versterking van de steun
aan de gecertificeerde, moderne biologische landbouw, als alternatieve, arbeidsintensieve strategie voor de aanpak van dezelfde problemen(productie, gewasbescherming, milieu) in landbouw en voedselvoorziening, die de biotechnologie met de GGO’s voor een deel op een kapitaalintensieve, hoogtechnologische wijze te lijf gaat…We stellen vast dat Europa na decennia van ‘groene revolutie’ aanpak de laatste jaren ook deze richting uitgaat…GGO’s en biolandbouw gaan helaas niet samen.

4. Stop aan introductie
van GGO’s in voedsel en veld, zolang niet aan alle bovenvermelde minimumvoorwaarden voldaan is.

5. In geen geval privatisering
Geen octrooien op levensvormen.