BelgoBiotech werd in 1992 opgericht als beroepssectie binnen Fedichem en groepeert zowel ondernemingen die lid zijn van Fedichem als geassocieerde leden die biotechnologische technieken aanwenden.

Biotechnologie en GGO’s in de landbouw en voedselproductie.

De biotechnologie wordt vaak ingedeeld in twee categorieën. De klassieke biotechnologie omvat de traditionele technieken voor het kweken van dieren en planten, en het gebruik van bacteriën, gisten en schimmels voor het maken van bijvoorbeeld brood of kaas. De moderne biotechnologie of gentechnologie ontstaat in de jaren zeventig en gaat een stap verder. Ze past de eigenschappen van bacteriën, planten en dieren aan door in te grijpen op het DNA. Gentechnologie verandert dus de erfelijke eigenschappen van micro-organismen, planten of dieren, waardoor we deze organismen stoffen kunnen laten maken die ze normaal niet kunnen produceren.
Gentechnologie is een gevestigde technologie die reeds tientallen jaren wordt aangewend onder andere voor het ontwikkelen en produceren van medicijnen, diagnostica en enzymen, voor de veredeling van landbouwgewassen of voor het bekomen van duurzame industriële processen.

We zullen hier uiteraard dieper ingaan op de toepassingen van genetische modificatie in de landbouw. Tussen 1996 en 2001 is het GGO areaal met een factor 30 toegenomen, van 1,7 tot ongeveer 52 miljoen hectare, voornamelijk in de USA, Canada, Argentinië en China. Cumulatief gezien werd tot nu toe meer dan 175 miljoen hectare aan GGO-gewassen geteeld. Het gaat voornamelijk om maïs, soja, katoen en koolzaad.

De manier waarop het debat over moderne biotechnologie - en in het bijzonder over biotechnologie in landbouw en voeding - vandaag wordt gevoerd is echter weinig constructief te noemen. Alle deelnemers krijgen immers een etiket “voor” of “tegen” opgekleefd, wat altijd uitmondt in een gepolariseerd welles-nietes debat. Het gevolg is dat momenteel bijna nergens een serieuze afweging wordt gemaakt over de werkelijke voor- en nadelen van biotechnologie, of over de voorwaarden waaronder biotechnologie kan worden toegepast in bijvoorbeeld de landbouw en voeding. Het resultaat is dat men dan ook het kind met het badwater dreigt weg te gooien!

Het verschaffen van openbare informatie en het voeren van een publiek debat is dan ook essentieel, niet enkel voor de toepassingen van GGO’s in de landbouw en de voeding, maar inzake de ontwikkeling en toepassingen van biotechnologie in het algemeen. Maar dit publiek debat moet onderbouwd zijn door betrouwbare wetenschappelijke gegevens en duidelijke en correcte feiten, en niet door mogelijke veronderstellingen. Enkel dàn kan door middel van een open en constructieve dialoog tussen de NGO’s, de industrie, en de wetenschappelijke en politieke wereld het huidige extreem gepolariseerde debat worden overstegen.